Het is niet bekend wanneer de stad voor het eerst werd bewoond, maar aangenomen wordt dat het werd gebouwd door het Macedonische leger tijdens de heerschappij van Alexander de Grote. De stad stond bekend als Saltus in de Byzantijnse tijd en was de zetel van een bisdom. Op dit moment wordt de stad beschouwd als de belangrijkste nederzetting op de oostelijke oever van de rivier de Jordaan. De nederzetting werd verwoest door de Mongolen en vervolgens weer opgebouwd tijdens het bewind van de Mamelukse sultan Baybars I (1260-1277) en het werd een regionale hoofdstad eens te meer tijdens de tijd van het Ottomaanse Rijk. In de vroege jaren 1830, werd Salt opnieuw aangevallen, dit keer werd de stad opgeblazen tijdens een overval door de Egyptische onderkoning Ibrahim Pasha in zijn campagnes tegen de Turken in Palestina.

Salt’s hoogtijdagen waren laat 19de eeuw, toen handelaren arriveerden uit Nablus om hun handelsnetwerk in oostelijke richting voorbij de rivier de Jordaan uit te breiden. Als gevolg van de toevloed van nieuwkomers in deze periode zag Salt een snelle expansie, van een eenvoudige boerendorp tot een stad met veel architectonisch stijlvolle gebouwen. Veel werd gebouwd in de stijl uit de Nablus met de aantrekkelijke lokale honingkleurige steen. Een groot aantal gebouwen uit dit tijdperk staan er in 2009 nog steeds.

Toen prins Abdullah I aan de macht kwam, leek As-Salt de stad die als de hoofdstad van het nieuwe koninkrijk zou worden gekozen, aangezien de meeste industrie en de handel hier was geconcentreerd. Salt is de grootste stad in Trans-Jordanië en had de enige middelbare school. Prins Abdullah I koos de stad als hoofdstad van zijn opkomende emiraat, maar veranderde van gedachten en verhuisde zijn kamp en gevolg naar Amman toen hij en de notabelen van Salt een meningsverschil hadden.