Ajloun speelde ook een belangrijke rol in de tijd van de kruisvaarders en is een van de best bewaarde voorbeelden van middeleeuwse Arabisch-Islamitische militaire architectuur. Ajlun Kasteel domineerde de drie belangrijkste toegangswegen tot de Jordaanvallei en beschermde de handel en commerciële routes tussen Jordanië en Syrië. Het werd een belangrijke schakel in de keten defensieve maatregelen tegen de kruisvaarders, die zonder succes decennia lang probeerden om het kasteel en het nabijgelegen dorp te veroveren.
Ajlun Kasteel (Qal’at Ar-Rabat) werd gebouwd door een van Saladin’s generaals: Izzedin Usama Ibn Mungidh in 1184 AD, om de lokale mijnen te controleren en de Franken ervan te weerhouden binnen te vallen in Ajlun.

In 1215 AD, breidde de Mameluke officier Izz Ed-Din Aybak het kasteel uit door het toevoegen van een nieuwe toren bij de vier al bestaande. En een brug die nog steeds te zien is, versierd met reliëfs van duiven.

Terwijl de uitbreiding van het kasteel nog in volle gang was in 1260 AD door Salah al-Din Yousef ibn Ayoub, de heerser van Aleppo en Damascus, verwoesten Mongoolse indringers het kasteel. Maar bijna onmiddellijk heroverde de Mameluke sultan Baybars het en startte met de wederopbouw van het fort.

Tijdens de Mameluke regering was Ajlun Castle was een van de netwerken van bakens in de verzending van postduif berichten, die berichten verzonden van Damascus naar Cairo in slechts 12 uur. Het kasteel beschermde de communicatie routes tussen Zuid-Jordanië en Syrië, en was een van een keten van forten, die ‘s nachts verlichtte bakens voerden voor signalen van de Eufraat tot aan Cairo.

Het verhaal gaat dat ooit een oud klooster stond ooit op de site, bewoond door een christen genaamd Ajlun. Toen het klooster in ruïne viel, nam het kasteel de naam van de monnik over.

Het Ajloun gebied heeft een lange geschiedenis van menselijke bewoning, als gevolg van het mediterrane klimaat, dichte bossen en vruchtbare grond. Deze rijke historie is terug te vinden in tal van archeologische ruïnes verspreid in de bossen en de omliggende dorpen.
Het is mogelijk om Ajlun te boeken in een van de extra excursies van de Klassieke Jordanie rondreis met Brenda’s Jordan Travels.

Opgericht in 1988 onder leiding van RSCN. Het is gelegen in het noorden van Jordanië. Het is een gebied met heuvels, bedekt met dichte bossen van groenblijvende eiken, afgewisseld met pistache, johannesbroodbomen en aardbeibomen. De Ajlunbossen zijn kenmerkend voor de oorspronkelijke bossen van Jordanië. Al eeuwenlang zijn ze belangrijk voor de lokale mensen voor hun hout, natuurschoon en heel vaak voor medicijnen en voedsel. Het bos is het leefgebied voor vele bos zoogdieren, waaronder kuddes van wilde zwijnen, vossen en af en toe een wolf en de hyena. Er zijn ook tal van typische bosvogels, vooral de schorre, opvallend gekleurde gaaien die zich voeden met de eikels van de Middelandse eiken. In het voorjaar wordt de bos vloer bedekt met talrijke veelkleurige anemonen, steenroosjes en tal van andere wilde bloemen.

Het reservaat is de thuisbasis van een kudde fok reeën. Het is te hopen dat ze in de nabije toekomst worden uitgezet in het bos ter vervanging van de oorspronkelijke kudde die is uitgestorven.