Als je in het algemeen over Jordanie vraagt is een van de eerste dingen die je hoort dat de mensen zo vriendelijk en gastvrij zijn. De zoete thee drinkend met elkaar betekent meer dan een sociale interactie, het is een uitnodinging om van gedachten te wisselen en welwillendheid te tonen om elkaar te helpen.

Een van de eerste attributen om mee te nemen is een theepot, suiker en thee en je vindt het standaard in vele auto’s. De theepot zwart van het roet van de vele houtvuurtjes. Ik kan je adviseren dat als je de kans hebt om dit thee ritueel eens mee te maken, dit zeker te doen.

De gastvrijheid is onvoorstelbaar. Het is zelfs zo dat je nooit “nee” zult horen. Ze willen alles doen om een ander gelukkig te maken door het geven van hulp. Alles is mogelijk en het is beter om je de verkeerde weg te wijzen dan te zeggen: Ik weet het niet zeker, zelfs als het de verkeerde weg is. Gasten een maaltijd aanbieden is normaal, zonder dat te doen voelen ze zich niet een goede gastheer. Ze houden er zelfs van om je hun familie te laten ontmoeten om het echte Jordaanse leven te zien en een maaltijd bij hen te gebruiken.

Soms kan het aanvoelen alsof ze zichzelf aan jou aan het opdringen zijn maar het is echt gemeend, alleen zijn westerse mensen dit niet altijd meer gewend. Het is onderdeel van hun cultuur. Ze zijn trots op hun land en hun eerste gedachte is het geven van een goede impressie van Jordanie en de vriendelijke bewoners.

In vroeger tijden was het een gebaar om te overleven in de woestijn -het is beter elkaars vrienden te zijn dan elkaars vijanden-, dit gebaar is nog steeds in gebruik met buitenlanders uit de hele wereld. Nu zullen ze je soms vragen om de kosten van de thee en de maaltijd te voldoen. Daarvoor deel je dan wel een ervaring die niet voor iedereen is weggelegd.

De generositeit zit gebakken in de mensen, soms is het overweldigend. Ik heb Bedoeienen gezien die bijna niets hadden, en toch een cadeautje geven uit de antieke familie bezittingen aan een buitenlandse gast. Daartegenover staat dat als je iets aan hen wilt geven ze in eerste instantie zullen weigeren. Misschien moet je het drie keer aanbieden voordat ze erover na zullen denken om het te accepteren. Ofschoon de tijden aan het veranderen zijn dankzij het toerisme en de westerse morele standaard, welke ook hier zijn geintroduceerd. Je ziet dit vooral bij de jongere mensen die “modern” willen zijn.

Mijn advies is om voorzichtig te zijn met deze gastvrijheid en generositeit. Het is altijd een tweerichtingsverkeer van geven en nemen. Als je niets kunt of wilt geven dan kan het de mentaliteit van de Jordaniers veranderen wat je al ziet gebeuren. Dit zou een schande zijn want volgens mij kunnen we veel leren van hun gastvrijheid. Ik vergelijk nu sommige westerse winkels of restaurants waar de bediende ongeinteresseerd is in zijn werk en in de klanten.

Ahlan wa sahlan of marhaba. Het betekent welkom, en we zijn beslist blij om jullie te verwelkomen voor een bijzondere Jordanie ontmoeting.