Bedoeienen van de woestijn

Een van de beste groepen van inwoners van Jordanie zijn de Bedoeienen. In het Arabisch zijn ze bekend als Bedu of “woestijnbewoners” die het woestijnleven verdragen en hebben geleerd om te overleven in het niet vergevingsgezindte woestijnklimaat. Het is moeilijk de Bedoeienen te tellen, maar het is algemeen bekend dat de meerderheid van Jordanie’s populatie van oorsprong Bedoeien is.

De meeste van Jordanie”s Bedoeienen leeft in de uitgestrekte wildernis ten oosten van de Desert Highway. In het hele zuiden en oosten van het land, vallen hun gemeenschappen op door de karakteristieke zwarte geitenhaar tenten. Deze zijn bekend als beit al-sha’ar of huis van haar.

Bedoeienen worden vaak gestereotypeerd als constant dwalend door de woestijn op zoek naar water en voedsel voor hun veestapel. Dit is gedeeltelijk waar. Alleen een klein deel van de Bedoeienen kan nog steeds worden gezien als echte nomaden, terwijl velen zich hebben gesetteld om hun akkerbouw te cultiveren dan hun dieren door de woestijn te rijden. De meeste Bedoeienen hebben de twee lijfstijlen gecombineerd tot op zekere hoogte. Deze bedoeienen die nog steeds het herdersbestaan praktiseren zullen voor een paar maanden op een plek tegelijk blijven, hun kudde geiten, schapen of kamelen laten grazen totdat het voedsel in deze omgeving is uitgeput. Dan is het tijd om verder te trekken. Meestal is de enige concessie die ze maken naar de moderne tijd, de verwerving van een pick-up (om hun veestapel over lange afstanden te vervoeren), plastic water containers, en misschien een kookstel op kerosine.

Het kan gezegd worden dat veel van de karakteristieken van de Jordaanse en Arabische gemeenschap in hun sterkste vorm worden gevonden bij de Bedoeienen cultuur. Als voorbeeld, Bedoeienen zijn vooral beroemd om hun gastvrijheid, en het is onderdeel van hun ingewortelde geloofsovertuiging in de wreedheid van het woestijnleven dat geen enkele reiziger wordt afgewezen. De stamstructuur van de Arabische gemeenschap is ook goed te zien bij de Bedoeienen, waar de clan het middelpunt vormt van het sociale leven. Iedere Bedoeienenfamilie heeft zijn eigen tent, een collectie (hayy) waar een clan (qawm) uit bestaat. Een aantal van deze clans maken een stam, of qabila.

Zoals de Bedoeienen lang hebben geleefd, en dit nog steeds vervolgen tot op zekere hoogte, buiten de regeringsautoriteiten van de staat, hebben ze een aantal sociale mechanismen-inclusief verbanning van de stam, en de eis van “bloedgeld” of wraak om een misdaad recht te zetten-om orde in de gemeenschap te bewaren. De waarden van de Bedoeienen gemeenschap berusten in een oude code van eer, die totale loyaliteit vraagt van de clan en stam om de groep te laten overleven.

De Jordaanse regering, die in het verleden het settelen van de Bedoeienen promootte, erkent nu de unieke waarde van hun bijdrage aan de cultuur en het erfgoed van Jordanie. Trouwens, het moet gezegd worden dat zij de ruggegraat vormen van het Koninkrijk. De regering blijft doorgaan met het aanbieden van educatie, woningen en gezondheidsklinieken. Hoewel, sommige Bedoeienen weigeren deze ten gunste van de leefstijl welke hen zoveel goed heeft gedaan gedurende eeuwen.
Met dank aan de website: http://www.kinghussein.gov.jo/people1.html

Ik heb het geluk gehad om 9 maanden in de woestijn in Heshma tussen Garaza (een natuurlijk brug in de woestijn) en het dorp Quwayra te mogen verblijven, samen met mijn zoon, onze paarden en wwoof vrijwilligers en niet ver van Wadi Rum. We waren omgeven door kuddes met kamelen, grazend in de woestijn. Sommige van de verhalen vindt je op het blog. Meer over ons leven in de woestijn is beschreven op de website van een bijzonder Frans stel dwalend over de wereld met hun camper.

Na deze ervaring leefden we in een Boedoeienen familie behorend tot de Huwaytat stam in dit dorp. Zolang ik in de woestijn woonde waren zij mijn leraren voor het leven en het overleven in de woestijn. Na het woestijn avontuur was het een ervaring om bij een voormalig Bedoeienen sjeikk te leven met zijn vrouw en zoons en hun familie. Vergelijk het met het “moderne” leven van de Bedoeienen. Meer lerend over het koken, broodbakken, olijven bereiden en andere delicatessen net zoals schieten, slachten, geneesmiddelen van de Bedoeienen en welke kruiden gebruikt worden als medicijn, thee of in het eten. In de woestijn leerden ze me al een aantal maaltijden te bereiden. Het meest speciale was het koken onder de grond, zarb of mendy.

Na beide ervaringen verhuisde ik naar Petra om met mijn man Rami Mashaleh te trouwen, en met hem en zijn familie in Wadi Musa te leven, het dorp waar Petra naast ligt. Het leven als een Arabische vrouw, maar verschillend omdat ik werk vanuit het huis van zijn familie. Hier leer ik meer over de Islam, de Arabische taal en de rol van de Arabische vrouw in een familie.

In mijn hart zal ik altijd Bedoeien blijven, dwalend door de woestijn. Ik ben blij dat Rami’s ideeen in deze zaak hetzelfde zijn. Nu trekken we de sprookjesachtige omgeving van Petra in om langs de grotten te zwerven die zijn achtergelaten door de Nabateers. Of we vinden onszelf terug in de woestijn van wadi Araba. Ik kan niet wachten tot de Bedoeienentent klaar is waar ik nu aan werk.

Er zijn vele speculaties over wat er is gebeurd met de Nabateers nadat de Romeinen Petra hebben ingelijfd. Er zijn bewijzen dat de rijke Nabateers onder hun laatste koning Rabbel II zijn geintegreerd in de Romeinse cultuur. Onder zijn heerschappij starten de Nabateers al meer te focussen op landbouw en paardenfokprogramma’s. Deze conclusie is gebaseerd op gevonden Nabateese inscripties in het Romeinse Rijk. Hoewel vele van de Bedul van Petra de bezoekers laten weten dat zij de afstammelingen zijn van de Nabateers. Er zijn ook speculaties dat de Bedul afstammelingen zijn van een van de zoons van Jacob, genoemd in de Thora en het Oude Testament en zouden een van de verloren stammen van Israel kunnen zijn met een joodse achtergrond.

In 1984,tegen de tijd dat Petra een UNESCO erfgoed werd, moesten de Bedul uit Petra verhuizen. De regering bouwde een dorp voor hen: Umm Sayhoun, naast Petra en allen vertrokken daarheen. De Bedul beschouwen Petra nog steeds als hun thuis. Het is een kleine clan met 5 families en de meeste leven met en van de toeristen tegenwoordig.

Ik zit met een oude, wijze man in Wadi Musa om de geschiedenis te horen van de Wadi Musa mensen. De mensen van Wadi Musa en de Bedul en de Amarin behoren allen tot de Bani Leith: de stam van de leeuw. Oorspronkelijk waren allen Bedoeienen komend uit nabijgelegen landen zoals Saudi-Arabie, Jemen, Israel. Ze vonden bronwater (Mozes bron) en vruchtbare gronden voor hun dieren en besloten te blijven. Wadi Musa was in die tijd een heel klein dorpje. Je kunt sommige van de restanten vinden zoals Elgee village welke geheel is gerestaureerd. In het begin leefden ze het leven zoals Bedoeienen dat gewend zijn totdat sommigen land begonnen te verzamelen in de omgeving en daarop starten met akkerbouw. Tot zo’n 50 jaar terug leefden ze in Bedoeienententen, in de grotten in of bij Petra en in kleine nu verlaten dorpjes eromheen.

Het was Koning Talal, de derde koning van Jordanie die de verandering maakte (beddel in Arabiach). Dit woord gaf de naam aan de Bedul. Hij wilde Petra aan de stam de Bani Leith geven. Maar ze weigerden, daarvoor in de plaats wilden ze land voor hun dieren en hun gewassen. De Bedul bleven in Petra en de andere Bedoeienen starten met het neerstrijken naast Petra in Wadi Musa en de naaste omgeving en bouwden huizen.

Dat gebeurde ook met de vader van Rami. In zijn jeugd leefde hij zowel in een Bedoeienentent, in koude winters in de grotten en ook in het nu verlaten dorpje al Hajj. Een paar jaar na zijn huwelijk zettelde hij zich in Wadi Musa, verliet Wadi Musa om te dienen in het leger en kwam terug. Sinds 15 jaar hebben ze hun eigen familie huis.

Op dit moment telt Wadi Musa ongeveer 15-20 families. De Mashaleh en de Falahat familie waren de eerste Bedoeienen die arriveerden. Andere families zijn: Hasanat, Nasarat, Twaisi, Farajat, Nuwaifleh, Hamadien, Masadeh, Hlalahat, Salamien, Fdoel,, Sjamasien, Amarat en meer.

Dankzij de Mashaleh, is de Nuwaifleh familie nog steeds in Wadi Musa. Het eerste lid van de Nuwaifleh was getrouwd met 4 vrouwen maar had geen zonen. Er was een complot om deze reeds oude man de vermoorden, anderen hadden hun oog laten vallen op zijn bezittingen en land. Enige van de Mashaleh zijn in de nacht naar hem toegegaan om de plannen te verijdelen en hij is naar Tafila ontsnapt. Na deze gebeurtenis werd hij gezegend met 12 zonen en is zijn naam nog steeds verbonden aan Wadi Musa.